‏نمایش پست‌ها با برچسب دلنوشته. نمایش همه پست‌ها
‏نمایش پست‌ها با برچسب دلنوشته. نمایش همه پست‌ها

۱۴۰۴ اسفند ۱۸, دوشنبه

رژیم ملعون آخوندی؛
سال‌هاست که بر سر مردمی حکومت می‌کند که سهمشان از زندگی، خفقان و ترس شده است.
دیکتاتوری وقتی خطرناک‌تر می‌شود که نام دین را بر خود بگذارد و صدای هر مخالفی را خاموش کند.

۱۴۰۴ بهمن ۱۷, جمعه

سایه سنگین او…

 چشمانمان هنوز تصاویر خونین خیابان‌ها را فراموش نکرده‌اند؛ خیابان‌هایی که به جای صدای زندگی، با فریادهای اعتراض و اشک جوانان آغشته شد. هزاران نفر که فقط خواستار آزادی، عدالت و کرامت انسانی بودند، زیر مشت‌های آهنین سرکوب جان باختند. هر قطره خونی که ریخته شد، نشان از ناکامی حکومتی دارد که به جای شنیدن صدای مردم، سکوت و زور را انتخاب کرد.

 

در رأس این قدرت، نام علی خامنه‌ای قرار دارد؛ نامی که با تصمیم‌ها و فرمان‌هایی که صادر می‌کند، سرنوشت میلیون‌ها ایرانی را رقم می‌زند. او نمادی است از اقتداری که با خون شهروندان تثبیت می‌شود؛ اقتداری که به جای حفاظت از مردم، خشونت و ترس را بر جامعه تحمیل می‌کند. جوانانی که در اعتراضات اخیر کشته شدند، نه فقط قربانی سرکوب فیزیکی، بلکه قربانی ساختاری شدند که صدای آن‌ها را بی‌اعتبار می‌پندارد و هر فریادی را با گلوله پاسخ می‌دهد.

 

و با این حال، امید در دل‌ها خاموش نمی‌شود. هرچند خیابان‌ها پر از درد و اشک است، دل‌های مردم هنوز می‌تپد و خواست آزادی و عدالت را فریاد می‌زنند. تاریخ خواهد نوشت و حقایق پنهان نخواهند ماند. قتل‌عام‌ها و سرکوب‌ها هرچند شاید در لحظه سایه سنگینی بر جامعه بیندازند، اما نمی‌توانند خواست آزادی و کرامت انسانی را نابود کنند.

۱۴۰۴ آذر ۳۰, یکشنبه

۱۴۰۴ آبان ۱۷, شنبه

 «آزادگی در سرزمین من»


در ایران، آزادی مفهومی ساده نیست.

بیشتر شبیه رؤیایی است که نسل‌ها برایش تاوان داده‌اند.

از خیابان‌ها تا زندان‌ها، از قلم‌ها تا لبخندها،

همیشه کسانی بوده‌اند که برای حقِ انسان بودن ایستاده‌اند.

۱۴۰۴ آبان ۵, دوشنبه

آزادگی

 ….انسانیت نوری است

یعنی مهربانی در دل سردی

خود بودن ،زیباترین و شجاع ترین شکل زیستن است…

لحظه ملاقات با خودآ جایی نیست جز لحظه حال….

انسان آزاده را میشود ناجوانمردانه کشت ولی رهاییش را هرگز نمیتوان از او گرفت

۱۴۰۴ مهر ۱۹, شنبه

 زن و موهای رهایش


زن…

آغازِ بی‌انتهاست.

ریشه در خاکِ صبر دارد و شاخه در آسمانِ رؤیا.

۱۴۰۴ مهر ۱۴, دوشنبه

 مفهوم اعتراض در نقاشی، در سکوت رنگ‌ها فریاد می‌زند.

وقتی کلمات دیگر کارساز نیستند،

هنر به میدان می‌آید؛

و نقاشی، یکی از قوی‌ترین زبان‌های بی‌زبان است.

 در دل سکوت سنگین شب‌های ایران، صدای شعر همیشه بیدار است؛ زخمی، ولی زنده.

شعرِ معترض، فریادی‌ست که از دلِ زخم‌خورده‌ی مردم می‌جوشد، واژه‌هایی که نَفَس می‌کشند، می‌سوزند، و حقیقت را عریان می‌کنند.

۱۴۰۴ مهر ۵, شنبه

ای سرزمینِ خسته،

ای خاکِ بغض‌گرفته،

سال‌هاست که آسمانت گرفته و خورشید در پسِ ابرهای سنگین، بی‌صدا گریه می‌کند.

کوچه‌هایت دیگر صدای خنده‌ی کودک نمی‌شنوند،

و دیوارهای شهر، پر از فریادهایی‌ست که هرگز شنیده نشدند.