کودکهمسری یعنی لحظهای که دستهای کوچکِ یک دختر یا پسر
پیش از آنکه رنگ مداد و بازی را بشناسد،
به بندهای سنگین زندگی بسته میشود.
در سرزمینم، آفتاب گاهی پشت غبار میماند،
اما همیشه، در دل خاکستر، نوری هست که میتپد.
او، زنیست که از میان آتش برمیخیزد؛
بینام، بیپناه، ولی جاودانه.
هر بار که بالهایش را میسوزانند،
زمین بوی رهایی میگیرد.
ققنوس است — زن ایرانی —
از خاکستر خویش دوباره زاده میشود،
زیرا آزادی در خونش ریشه دارد،
نه در کلمات، که در ایستادن، در تکرار، در امید.
آوازش شاید در گلو شکسته باشد،
اما پژواکش تا دل آسمان میرسد.
آری، روزی، همین آتش، دیوارها را خواهد سوزاند
و پرندهای که هزارانبار سوخته،
آخرینبار، آزاد خواهد پرید.
آزادگی؛ تپش جاودان انسانیت
آزادگی، واژهایست که از عمق روح انسان برمیخیزد؛ نیازی که نه با مرز محدود میشود و نه با سکوت خاموش.
در سرزمین ایران، جایی که تاریخش با حماسه و فرهنگ درآمیخته، هنوز صدای آزادی در دلها میتپد. مردمانی که قرنها برای کرامت، عدالت و حقیقت ایستادهاند، امروز بیش از هر زمان دیگری به حقوق بشر نیاز دارند — نه بهعنوان شعاری جهانی، بلکه بهعنوان حقی انسانی.
در ادامه اعتراضات حق طلبانه سالهاى پيشين، جنبش اعتراضى به نام "زن، زندگی، آزادى" بوجود آمد که هيجان وشور خاصى در جامعه ى ايران ايجاد كرده است.