سلام بر ایران

 هرگز گمان مکن

در وطن
تنهایی.
ما
شاید از هم
دور افتاده باشیم،
اما ریشه‌ها
فاصله را
نمی‌شناسند.

فریدون فرخزاد

آوای ایران

 

 هرگز سکوت من علامت انتحارم نیست

‏قلبم اگر شکست لحظه مرگ کارم نیست

‏ایران، همیشه هست

‏هرکجا که سلامی هست

‏در عمق آن سلام از شرافت پیامی هست

‏هرگز گمان مکن که در وطن تنها هستی

‏من در کنار تو و تو میان ما هستی

ایران همیشه هست، هر کجا که سلامی هست

در عمق آن سلام از شرافت پیامی هست

‏اما اگر، پرچم شیر و خورشیدمان

‏تکه پاره شد، مثل ذرات امیدمان

‏چونکه زنده‌ایم به خاطر شرافت انسان

‏خیزیم همه ز جای، به نام تاریخ ایران

آن‌ها که آمدند تبار ایران را کشتند

ما را به جرم عشق به خون ایران آغشتند

فریاد ما شکست در گلوی هزاران مرد [و زن]

از میهنم چه مانده اکنون جز سکوت سیاه مرگ 

هرگز گمان مکن که در وطن تنها هستی

‏من در کنار تو و تو میان ما هستی

ایران همیشه هست، هر کجا که سلامی هست

در عمق آن سلام از شرافت پیامی هست

ایران،امید، آزادی

ایران تنها یک جغرافیا نیست؛ ایران خانه‌ی میلیون‌ها انسان است که سال‌ها با امید، عشق و آرزوی آینده‌ای بهتر زندگی کرده‌اند. سرزمینی با تاریخ و فرهنگی غنی که شایسته‌ی احترام، صلح و آزادی است.

حقوق بشر یک خواسته‌ی سیاسی یا امتیازی برای گروهی خاص نیست؛ حقی جهانی است که به هر انسان، فارغ از جنسیت، قومیت، باور، زبان یا عقیده تعلق دارد. هر انسانی حق دارد آزادانه فکر کند، سخن بگوید، انتخاب کند و در امنیت و آرامش زندگی کند.

امروز صدای مردم ایران، صدای خواسته‌هایی ساده اما عمیق است: حق زندگی با کرامت، حق آزادی، حق برابری و حق داشتن آینده‌ای که در آن ترس جای خود را به امید بدهد.

زنان، هنرمندان، نویسندگان، دانشجویان، کارگران و همه‌ی انسان‌هایی که برای حقوق انسانی خود ایستاده‌اند، بخشی از تاریخ زنده‌ی ایران هستند. هر صدایی که برای عدالت بلند می‌شود، یادآور این حقیقت است که کرامت انسان هرگز خاموش‌شدنی نیست.

حفظ حقوق بشر یعنی دفاع از ارزش‌هایی که مرز نمی‌شناسند؛ یعنی باور به اینکه هیچ انسانی نباید به خاطر عقیده، هویت یا خواسته‌ی آزادی‌خواهانه‌ی خود مورد ظلم قرار گیرد.

ایران آینده‌ای را شایسته است که در آن هنر شکوفا شود، کودکان با آرامش رشد کنند، زنان با اختیار زندگی کنند و هر انسان بتواند بدون ترس، رؤیاهای خود را دنبال کند.

امید، آزادی و انسانیت، میراثی است که باید برای نسل‌های آینده حفظ شود

گرانی

 طاقت مردم سال‌هاست زیر بار گرانی خم شده است.

درد، فقط در اعداد و قیمت‌ها نیست؛

درد، در رؤیاهایی است که هر روز از دسترس دورتر می‌شوند.

در نگرانیِ پدری که نمی‌داند چگونه هزینه‌های زندگی را تأمین کند،

در سکوتِ مادری که از خواسته‌های ساده‌ی فرزندش می‌گذرد،

و در جوانانی که آینده را هر روز دورتر از دیروز می‌بینند.

گرانی تنها سفره‌ها را کوچک‌تر نمی‌کند؛

آرامش، امنیت و امید را نیز از دل مردم می‌گیرد.

رنجِ واقعی، آنجاست که زندگی به تلاشی بی‌پایان برای گذراندن یک روز دیگر تبدیل می‌شود،

و آرزوهای ساده، به بزرگ‌ترین دست‌نیافتنی‌های زندگی بدل می‌شوند

میراثی زیر آتش

جنگ تنها انسان‌ها را زخمی نمی‌کند؛

زمین را می‌سوزاند، رودها را آلوده می‌کند و حافظه‌ی یک ملت را در میان ویرانه‌های آثار باستانی دفن می‌کند.
هر درختی که می‌سوزد، هر بنای تاریخی که فرو می‌ریزد و هر انسانی که خانه‌اش را از دست می‌دهد، بخشی از هویت و آینده‌ی ما نیز از بین می‌رود.
صلح، تنها پایان جنگ نیست؛ آغاز دوباره‌ی زندگی، طبیعت و فرهنگ است