هنر اعتراضی من

  گیر افتاده‌ام… میانِ روشنایی‌ای که مبهوت می‌کند و تاریکی‌ای که می‌بلعد. دنیا، همان‌قدر که زیباست، بی‌رحم است. تاریخ را که ورق می‌زنم، ...

  نه ….به مرگی که به نام عدالت تحمیل می‌شود.   نه ….به طنابی که صدای زندگی را خاموش می‌کند. هیچ انسانی حق ندارد پایانِ انسانِ دیگر را ام...

  گاهی این خشم آن‌قدر جمع می‌شود که دیگر در سینه جا نمی‌گیرد… می‌ریزد بیرون نه به شکل فریاد، بلکه به شکل رقصی تلخ بر خاکی که هنوز بوی...

  جنگ که شروع می‌شود، فقط صدا نیست… فقط انفجار نیست… جنگ یعنی هر گلوله، تکه‌ای از جان یک سرزمین را با خودش می‌بَرد. این روزها، انگار هر ش...

جوان بودند؛ با رؤیاهایی ساده، با دل‌هایی پر از امید، با آینده‌ای که هنوز نوشته نشده بود. اما طناب، پیش از آنکه زندگی فرصت شکفتن بدهد، پایا...

رژیم ملعون آخوندی؛ سال‌هاست که بر سر مردمی حکومت می‌کند که سهمشان از زندگی، خفقان و ترس شده است. دیکتاتوری وقتی خطرناک‌تر می‌شود که نام دین ...

وطن، یعنی آن‌جایی که بند نافِ روحمان را به خاکش گره زده‌اند. ایران برای ما فقط یک نقشه روی کاغذ نیست؛ تپش قلبی است که در هر گوشه‌اش، از شکو...