نگاهت ميكنم، خاموش و خاموشي زبان دارد
زبانِ عاشقان، چشم است و چشم، از دل نشان داردچه خواهشها در اين خاموشيِ گوياست، نشنيدي؟
تو هم چيزي بگو، چشم و دلت گوش و زبان داردبيا تا آنچه از دل ميرسد، بر ديده بنشانيم
زبانبازي به حرف و صوت، معني را زيان داردچو هم پرواز خورشيدي مكن از سوختن پرواكه جفتِ جانِ ما، در باغِ آتش آشيان داردالا اي آتشين پيكر، بر آي، از خاك و خاكسترخوشا آن مرغِ بالاپر، كه بالِ كهكشان داردزمان فرسود ديدم، هرچه از عهدِ ازل ديدمزهي اين عشقِ عاشقكش، كه عهدِ بي زمان داردببين داسِ بلا، اي دل مشو زين داستان غافلكه دستِ غارتِ باغ است و قصدِ ارغوان دارددرونها شرحه شرحهست، از دم و داغ جدايي هابيا از بانگِ ني بشنو، كه شرحي خون فشان دارددهانِ سايه ميبندند و باز از عشوه عشقتخروشِ جانِ او آوازه در گوشِ جهان دارد"هوشنگ ابتهاج"