، مینویسم برای پرستو اینبار
تو فقط آواز نخواندی؛ تو روایت زنی بودی که در سرزمینی پر از دیوار، هنوز جرأت رؤیا دیدن دارد.
۱۴۰۵ خرداد ۲۹, جمعه
۱۴۰۵ خرداد ۲۳, شنبه
از خون جوانان وطن لاله دمیده
از خون جوانان وطن، هنوز لاله میدمد…
سرزمینی که هر وجب خاکش با رؤیاهای نسلی جوان آمیخته است؛ نسلی که خواست زندگی کند، بخندد، آزاد نفس بکشد و آیندهای روشنتر بسازد.
قلم در خون
قلم در خون میزنم،
از خونِ دل…
از همان سرخیِ خاموشی که سالها در سینه مانده و کسی صدایش را نشنیده است.
اشتراک در:
پستها (Atom)